گیجم

تقریبا یکی از پایه های اصلی دنیای امروز سرعته ، سرعت تو همه چیز فکرشو بکن ما نسبت به قبل چقدر سریع میتونیم مسافت های طولانی رو طی کنیم چقدر سریع میتونیم اطلاعات بدست بیاریم چقدر سریع میتونیم با کسایی که خیلی از ما دورن ارتباط برقرار کنیم و... توی دنیای امروز یه چیزی به اسم صبر گم شده اصلا صبر دیگه خیلی جاها ارزشی نداره ملموس ترینش قبلا اگه میرفتی خواستگاری ازت خونه نمیخواستن ماشین نمیخواستن کلی وسیله نمیخواستن میدیدن داری کار میکنی میگفتن عه خوب صبر میکنیم یواش یواش تهیه میکنه ولی الان خیلی کم هستن که صبر همچین کاری رو داشتن باشن چرا ؟ چون هستن کسایی سریع بودن و به این چیزا رسیدن حالا میخواد هر طوری میخواد باشه مهم اینه که سریع تر از نفر قبلی بوده پس افراد سریع تر ارجهیت دارن به بقیه . این قضیه نمیخوام بگم کاملا بده بلکه خیلی هم میتونه خوب باشه ولی یکم فکر کن پس صبر و تمرکز کردن رو یه کتاب خوب چی میشه ؟ لذت ساختن و یاد گرفتن یه کار جدید چی میشه ؟ اینکه همش بخوای بدوی تا سریع باشی تا عقب نمونی داره عمرت رو ازت میگیره خیلی سریع من دوست دارم بعضی وقتا بشینم یه گوشه بدون فکر کردن به هیچی غرق یه موزیک خوب بشم غرق یه رمان طولانی بشم . 

شاید یه عذاب وجدانی که به زندگی همه وارد شده اینه که کندن. فکر تقریبا همه پسرا از اینکه سریع نتونستن خونه داشته باشن ماشین داشته باشن و کلی چیزای دیگه  داره همش میکوبه تو سرشون که بابا تو کندی تو یه چیزیت کمه جامعه بهت القا میکنه که بی عرضه هستی چون نتونستی سریع باشی به جایی میرسونتت که خجالت بکشی از خودت از اینکه بخوای عاشق بشی از اینکه بخوای بشینی یه گوشه و بخوای کتاب بخونی از اینکه بخوای یه متن بنویسی از اینکه بخوای یه هنر مثل ساز زدن یادبگیری یه صداس تو مغزت که همه اینا رو میکشه توت عقبی عقبی عقبی عقبی عقبی عقبی دیره دیره دیره عجله کن عجله کن عجله کن عجله کن شاید دیگه لول آخر همه اینا این باشه که فکر کنی نه نمیشه کاری کرد چون هرکار میکنی عقبی عههههههههههه بابا تف تو همه چیز تو همه قانونا تو همه فکرا عقب از چی از کی کجا گور بابای زمان همیشه دوست دارم یه جایی باشه خلع هیچ فکری نباشه و من اونجا بتونم تمرکز کنم شاید برای همینه شبو دوست دارم کتاب خوندن رو دوست دارم موزیک گوش دادن رو دوست دارم یادگرفتن یه کار جدید رو دوست دارم امتحان کردن چیزای تازه کی به کیه اصلا . البته این به معنای این نیست که همه چیو دایورت کنی یه آدم با دیسیپلین یا برنامه ریزی میخواد که این تو زندگی من به فنا رفته این افتضاحه بیشترین مشکل من همینه . فقط دوست دارم بتونم یکم به زندگیم نظم بدم و مثل آدم زندگی کنم نه مثل خیلیای دیگه تو جامعه الان که هر کثافت کاری میکنن تا برای یه لحظه از این رقابت سرعت و فکر عقب موندنشون دور باشن .

مگه نه اینکه خدا قراره روزی منو بده مگه نگفته من بنده هامو دوست دارم مگه نه اینکه هر تلخی پایدار نیست و هر شیرینی هم همچنین مگه نه اینکه این دنیا همش یه سفر صبره پس من دنبال چیزیم که خودش میخواد بکشونتم نمیگم میشینم ولی خستم از اینکه فکر کنم عقبم و هرکسی که بخواد بهم القا کنه که عقبم من دارم تلاشمو میکنم فقط باید یکم به زندگیم نظم بدم ولی نمیدونم چرا هرکار میکنم نمیشه چرا همیشه یه جای کار میلنگه گیجم گیج خیلی گیج