مسابقه

دوتا از تیمای فوتسال دخترام رو امروز کشوندم به یک هشتم از بین بیست و یک تیم هردو امروز مسابقه داشتن کلی باهاشون تاکتیک کار کردم و رفتیم تو مسابقه کل بازی دست ما بود تقریبا ولی بچه ها گل نمیزدن با اینکه همش توپ رو دروازه میفرستادن ولی هیچی به هیچی قلعه یزدان که با صفر صفر رفت پنالتی و باخت داد و همت آباد هم با اینکه همه بازیکنای تیم مقابل دوبرابر هیکل اینا رو داشتن ولی با نقشه و تاکتیک تونستیم کامبک بزنیم و تو نیمه دوم برسیم بهشون ولی تو پنالتیا باختن . نمیدونم چیکار باید میکردم که نکردم همه تلاشمو کردم کمکشون کنم برن بالا ولی خوب نشد که بشهو این دلمو میسوزونه همیشه وقتی خودم باخت میدم پامیشم و میخندم تا ضعف نشون ندم ولی امروز که بچه هام داشتن گریه میکردن دوست داشتم بشینم باهاشون گریه کنم اما خوب مجبور بودم دوباره لبخند بزنم و برم بهشون دلداری بدم با اینکه خیلی سخت بود میدونی من باخت زیاد داشتم ولی این مدلیش اولین بار بود و واقعا سخت بود برام با همه این وجود شکر . خدا بزرگه