توهم

عجب آرامشی دارد سکوت محض چشمانت
کنارم باش این دم را شدم بر فرض مهمانت

 

تو ساکت میشدی اما پر از حرفی برای من
نمیبینم بغیر از تو تو میبینی بجای من

 

خیالت رفته ای اما خیال بودنت  اینجاست
توهم های شیرینت درون این من تنهاست

 

تو را هر روز میخوانم درون بیت شعرهایم
تو را هر روز میبینم به تاریکی شبهایم

 

من دیوانه را گفتند مقصر بر جنونت کیست
بر این وضع نزار من شکایت از تو هرگز نیست

 

هزاران زخم میگیرم که با عشقت مرا خوانند
که هر رازی در این عشق است خود دیوانگان دانند

 

 

نزار : نحیف ، مردنی 

 

تو قالب کلاسیک یا شاید مدرن نمیشه بهش گفت شعر اما هر رازی در این شعرست خود دیوانگان دانند 😂😂