احمق زیاد داریم ولی کسی که از جنگ خوشحال باشه جز احمق ترین دسته آدم های روی زمینه . جنگ هر چیزی که داره زشتی و پلشتیه چه ببری چه ببازی جنگ شیرینی نداره . میگن آدم قبل اینکه به دنیا بیاد خودش انتخاب میکنه همه چیو اینکه کجا باشه تو چه برهه زمانی و حتی توی چه خانواده ای و مذهبی نمیدونم راسته یا نه ولی خیلی عجیبه این که چرا میشه همچین کاری کرد دارم فکر میکنم الان یه بچه تو سوئیس یا فنلاند اصلا به ما فکر میکنه اصلا میدونه خاورمیانه کجاست و چه اتفاقی میوفته . چرا این منطقه همیشه باید درگیر جنگ باشه چرا آدمای این منطقه ارزششون کمتر از چند بشکه نفته آدما میتونن خیلی راحت تبدیل بشن به آمار و عدد . تا روز جمعه داشتم برای آیندم برنامه ریزی میکردم که چطور به اهدافم برسم پنجشنبه شب خیلی ریلکس و سرخوش از اینکه همه کارایی که باید میکردمو کردم رو جلوشون تیک زدم و صبح با صدای شبکه خبر از خواب پاشدم و بجای اینکه برم پای اهدافم نشستم تا شب پای اخبار حمله به کشورم . میدونی نمیخوام پرنسس بازی دربیارم که آی فلان و بهمان ولی توی تاریخ این مملکت پدرای ما برای دنیای بدون جنگ بچه هاشون جنگیدن پدرای پدرامون همچنین و بگیر برووو عقب نمیدونم این رویا شیرینیه که براش جونتو بدی که نسل بعد خودت حداقل توی آرامش باشن توی دنیایی که بشه رویا داشت توی دنیایی که بشه برنامه ریزی کرد چیزی که خودت نداریش رو بتونی به اونا هدیه بدی ولی هیچ تضمینی به این حقیقت نیست که اونا بتونن توی دنیای بهتری زندگی کنن . جنگ حداقل توی این منطقه همیشگی بوده و شاید ما اینو فراموش کرده بودیم که رویا اصلی باید امنیت باشه .
امیدوارم زیاد طول نکشه دوست ندارم ایرانمون با جنگ زشت بشه ولی ذلت رو هم دوست ندارم میشه زشتی هارو ترمیم کرد ولی ذلت اگه به ملت تحمیل بشه تاریخ اینو فراموش نمیکنه .تاریخ!!! به نظرت سال ها بعد ، بعد اینکه همه اینا تموم شد و توی روزگاری که ما نبودیم از ما چی مینویسن از مردمی که این لحظات رو زندگی کردن و رقمش زدن چطور بهمون نگاه میکنن . نمیدونم فکر میکنم حتی این ندونستن هم خاصیت جنگ برای ما افراد عادیه که نمیدونیم چی به چیه کی به کیه . بیشترین جمله ای که توی سرم این روزا میگذره رویا داشتن در میانه جنگ رویاست . به قول امام علی قربونش برم دو نعمت ناشناخته بین مردم سلامتی و امنیته .
فکر کنم زیاد ناله کردم ولی واقعا قصدم ضعف بودن نیست که بگم هرطور شده برن تسلیم بشن یا من تسلیمم اگه کاری از دستم بر بیاد حتما دوست دارم انجامش بدم ولی حرفم اینه که کاش اصلا هیچکدوم از این چیزا نبود کاش دغدغمون این چیزا نبود اصلا ولی حالا که هست باید برای دفاع از وطن برای نسل آینده با تکیه به خدا هرکاری میشه کرد چون شاید اسم شخص توی تاریخ نمونه ولی اسم ملت و وطن همیشه موندگاره و ازش یاد میشه امیدوارم خدا حتی اگه شده جونمونو بگیره ولی عزتمونو نه!!
به امید خدایی که هواسش بهمون هست حتی وقتی که خودمون به خودمون هواسمون نیست